Warning: Illegal string offset 'name' in /var/www/spb/data/www/spb.brest.by/2z/core.php on line 148

Strict Standards: Declaration of AdsStaticFilter::showStatic() should be compatible with StaticFilter::showStatic($staticID, $SQLstatic, $tvars, $mode) in /var/www/spb/data/www/spb.brest.by/2z/extras/ads/ads.php on line 22
Саюз пісьменнікаў Беларусі | Брэсцкае аддзяленне |Сучасная беларуская літаратура : Крытыка
       

Навіны і дзеі

Пра нас

Нашы кнігі-2013

Нашы кнігі-2012

Нашы кнігі-2011

Нашы кнігі-2010

Нашы кнігі-2009

Нашы кнігі-2008

Нашы кнігі-2007 і ранейшыя

Проза

Паэзія

Публіцыстыка

Крытыка

Прэмія Калесніка

Лаўрэаты Прэміі

Конкурс юных аўтараў

Наш фотаальбом

 


 
НОВЫЯ КНІГІ
 

-- --




Крытыка
6-10 февраля 2013 года в Минске в выставочном центре «БелЭкспо» состоялась XX международная книжная выставка - ярмарка, посвященная экологической тематике. На выставке были представлены книгоиздатели из 25 стран: Германии, Индии, Ирана, Италии, Китая, Польшы, США, Турции, Финляндии, Франции... Приятно отметить, что среди этого книжного «царства» оказалась книга нашего земляка Анатолия Денисейко «Огдемер. Свет полесских звезд». Оказалась она таи не случайно. Выставка проводилась под девизом пропаганды экологии, охраны окружающей среды. Уроженец деревни Огдемер, Дрогичинского района Бринчук Михаил Михайлович, один из героев книги Анатолия Денисейко, является известным ученым по экологическому праву, обладатель почетного звания заслуженного деятеля науки Российской Федерации.

Крытыка
или Мера жита - мера слова: жизнь

Валерий Гришковец.



Эту книгу, говорю с полным на то основанием, ждали давно. Пусть и немногие, поскольку истинных ценителей поэзии сегодня стало до обидного мало, но они есть. Немного, но есть. Скажем, автор этих строк – один из них. А то, что автор книги, про которую пойдет речь, поэт настоящий говорит даже то, что он никогда не спешил со своими книгами. Скромность, неумение «пробивать» себя – это тоже, поверьте, свидетельство поэтического таланта. Так, первый свой сборник стихов он издал, когда было ему уже сорок и четверть века, как стихи его печатались, притом, в самых серьезных литературных изданиях республики, и добрых лет двадцать, как многие в Беларуси, в том числе известные стихотворцы и критики считали его поэтом. Речь про Анатоля Шушко и его новую, вторую по счету книгу стихов «Шаны».

Крытыка

Лада Алейнік


Пра аповесць Валерыя Гапеева "Ведзьміна тоня"

У прыгодніцкай літаратуры, як вядома, існуюць свае ўстойлівыя каноны. Творам, прыналежным да гэтага жанру, найчасцей уласцівы востры сюжэт, інтрыга, дэтэктыўныя калізіі, экстраардынарнасць абставін, у якіх дзейнічаюць геpoі. Фабула звычайна шчодрая на захапляльныя эпізоды, небяспечныя сітуацыі і загадкавыя здарэнні. У цэнтры падзей, як правіла, знаходзіцца станоўчы персанаж - адважны, рашучы, разумны, спрытны... Праўда, напачатку ён можа выглядаць і вельмі сціпла, так бы мовіць, някідка, але ў рэшце рэшт абавязкова дэманструе ці надзвычайныя фізічныя здольнасці, ці адвагу і мужнасць, ці неверагодны інтэлект... У ідэале – усё разам.



Крытыка

Аляксандр Іваноў


Скажу шчыра: я быў прыемна ўзрушаны, калі атрымліваў з рук Анатоля Крэйдзіча яго без усялякага перабольшвання цудоўную і ўплывовую па змесце кнігу. Прызнаюся, што дагэтуль ведаў ад яго ж, што яна павінна выйсці з выдавецтва «Мастацкая літаратура». Тады ж Анатоль Мiкалаевiч мне паведаміў пра змест свайго будучага «дзецішча». Што і казаць - заінтрыгаваў. І вось - адбылося! З першага ж погляду на выданне захапіў аўтар - якая цудоўная назва - «Роднае, шчымлівае»! Хочаце верце, хочаце не, але я на самай справе адчуў гэтую самую «шчымлівасць». Відаць таму, што раней ведаў змест, што большую частку з надрукаваных тут твораў чытаў, а да некаторых, прашу прабачэння за недалікатнасць, меў такое-сякое асабістае дачыненне. І каб ужо не выглядаць у вачах чытача тым, хто любіць прымазацца да чужой славы, з вашага ж дазволу звярнуся да гэтага трошкі пазней і, веру, тады ж рэабілітуюся.

Крытыка

Зінаіда Драздова


Заклікам да выканання чалавекам духоўна-маральнага закона прасякнута і маладосцеўская аповесць Валерыя Гапеева «Трафік для паэта» (Маладосць, № 10).
Галоўны герой першага з названых твораў — юнак Віктар — заканчвае дзясяты клас, піша і друкуе вершы, якіх назбіралася ўжо на цэлы зборнік. У рэдакцыях хваляць творы, выдавецтва прапануе выдаць кніжку («забяспечыш тыраж продажам — надрукуем). Але патрэбны грошы — шэсцьсот долараў. У Віктара ўсяго сто. Юнак усур’ёз задумаўся пра тое, што зрабіць, каб рэалізаваць сваю ідэю.

Можна прадаць тэлескоп, але зараз яго не купяць, фотаапарат прадаваць шкада.
Спыніўся на тым, каб зарабіць праз інтэрнэт, стварыўшы свой сайт. Для гэтага патрэбна арыгінальная ідэя.

Крытыка
vorob.jpg (20.1 Kb)Пераможца абласнога конкурсу творчых і літаратурна-даследчых прац "Доблесць продкаў – нашчадкам у спадчыну!", прысвечанага 65-годдзю Вялікай Перамогі над нямецка-фашысцкімі захопнікамі і 600-летняму юбілею Грунвальдскай бітвы" (2010 год, абвяшчаўся Брэсцкім абласным аддзяленнем Саюза пісьменнікаў Беларусі) лічыць, што ўменне ствараць свой свет – лепшая якасць чалавека.

Яе творы бяруць за жывое, чаруюць душу. І зусім не дзіўна, бо дзяўчына піша пра тое, што яе сапраўды хвалюе, аб чым думае. Завуць незвычайную асобу Марыя Варабей, і вучыцца яна ў 9 “А” класе сярэдняй школы №33 г. Брэста.

Крытыка

Валянціна ЛОКУН



Юрый Саланевіч аддае перавагу эксперыментальным тэхнікам пісьма, яго твор “Зона тени” напісаны ў жанры інтэлектуальнага рамана з элементамі мадэрнізму. У адным дыскурсе пісьменнік імкнецца максімальна зблізіць інтэлектуальна-філасофскае і псіхалагічна-побытавае. Дарэчы, гэта характэрная рыса нацыянальнай літаратуры канца ХХ – пачатку ХХІ стагоддзяў – прозы В. Казько, Ю. Станкевіча, А. Наварыча, Б. Пятровіча, Т. Бондар, І. Багданавай, Ф. Сіўко, А. Казлова і інш. пісьменнікаў, якія крэатыўна выкарысталі хранатопные мадэлі мастацкага свету Я. Купалы, Я. Коласа, М. Багдановіча, своеасабліва дапоўніўшы іх эстэтыкай постмадэрнізму і сюррэалізму.

Крытыка

Валянціна ЛОКУН



М. Елянеўскі – прыхільнік мастацка-дакументальных апавядальных форм. Ён аўтар аповесцяў “Старший сын”, “Пушки в небе!”, “Хроника пикирующего разведчика” (пасля яны ўвайшлі ў зборнік “Небесный штурмовик” – 2004), “Чужие горы” (2005), рамана-хронікі “Время пастыря” (2007) і шматлікіх нарысаў і эсэ.

“Хронику пикирующего разведчика” і аповесць “Чужие горы” паядноўвае эпічная трактоўка тэмы вайны і яе духоўных вынікаў. Герой “Хронікі” Булацкі – чалавек нялёгкага лёсу. Ён прадстаўнік свайго пакалення. Рамантычнага і разам з тым трагічнага. Рамантычнага – праз іх нязломную веру ў светлую будучыню. Трагічнага – таму што вера гэта была міфічнай, ілюзорнай.

Крытыка

Валянціна ЛОКУН



Марыя Ляшук з поспехам асвойвае малыя мастацкія формы – псіхалагічныя навелы, лірычныя мініяцюры, імпрэсіі, эцюды і г.д. Яна з’яўляецца аўтарам зборніка “Благословенные Небом”.

М. Ляшук вызначае свае навелы як “непрыдуманыя гісторыі”. Варта адзначыць, што ў беларускай літаратуры апошніх дзесяцігоддзяў прыкметна актуалізаваліся навелістычныя жанры: згадваюцца творы А. Ждана, У. Кадзетавай, В. Бельскага, У. Сцяпана, Н. Касцючэнкі і інш.
Навела як жанр літаратуры мае багатыя традыцыі: Т. Ман, С. Цвейг, А. Маруа, Э. Хэмінгуэй, І. Тургенев… Айчынныя творцы, абапіраючыся на гэтыя традыцыі, ствараюць свае сучасныя мадэлі навелістычных жанраў.

Крытыка
Ірына САЛОМКА

Ад наплыву пачуццяў хацелася абняць высокае неба, якое, шырока распасцёршы цёмна-сіняе крыло з ружовымі пёркамі зорак, застыла над бязмежным Сусветам, закалыханае спакоем заспана-млявай ночы. У безаблічнай цішыні няясна праступалі нерухомыя сілуэты будынкаў, прыдарожных прысадаў…
Усё – як намаляванае. Ад няўлоўнага руху пад нагамі жаласліва войкнула скурчаная ад начнога марозцу трава, нечаканым гукам парушыўшы зачараванне. Але радасць па-ранейшаму пульсавала ў сэрцы…
Падарыла гэтую радасць неспадзяваная сустрэча, якою блаславіў мяне лёс. Гэта была сустрэча са Словам.

Крытыка
Алла КАТКАВЕЦ

...Абматаўшыся вяроўкай вакол тулава, чалавек ціха сядзеў на стромкай хваіне. І хаця птушаняты ястраба-цецяроўніка ўжо не зважалі на яркія ўспышкі фотаапарата нязванага госця, апошні ўсё роўна стараўся не выдаць сябе, каб не патрывожыць птушынае жыцце.

Вялізарнае, амаль метр на метр, гняздо ястраба-цецяроўніка размясцілася на размашыстым дрэве. Заўважыўшы яго з зямлі, Васіль доўга думаў, як жа ціхенька “завітаць у госці” да рэдкай птушкі... Чатыры цікаўных птушаняты ўзнімалі над гняздом галовы, нібыта спрабавалі нешта сказаць. Радасць сустрэчы з рэдкай з’явай не давала спакою аматару прыроды. Тады ён прынёс цэлы бярэмак дроў і вяроўку. Не кожны здагадаўся б, дзеля чаго. А ён, падышоўшы да самай зручнай гонкай хваіны, што расла поруч, стаў прыбіваць да яе палена за паленам. Так дасягнуў амаль дваццаціметровай вышыні. Памятаючы, як аднойчы амаль не паляцеў з дрэва, калі прыдрамаў, седзячы ў засадзе, абвязаў сябе вяроўкай.

Крытыка
Лада Алейнік, ("ЛіМ", 20 студзеня 2012 г.)

Рэцэнзія на аповесць Валерыя Гапеева "Трафік для паэта" .


Літаратура ведае нямала прыкладаў таго, як некаторыя пісьменнікі доўга і пакутна шукалі сваю тэму... Бывала, гэты працэс расцягваўся на гады і дзесяцігоддзі. Пра Валерыя Гапеева можна сказаць, што ён з кагорты тых шчасліўчыкаў, каму пашанцавала ўвайсці ў літаратуру з дакладным веданнем тэмы і бачаннем патэнцыйнай чытацкай аўдыторыі. Каб беспамылкова вызначыць творчы шлях, па-мойму, гэтаксама патрэбен талент. І не толькі... Вера ў сябе патрэбна, спецыфічная чуйнасць, аб’ектыўная ацэнка ўласных здольнасцей і магчымасцей. Праўда, паводле першай кніжкі (“Пастка на рыцара”, 2003) яшчэ немагчыма было зрабіць пэўны прагноз – ці будзе пісьменнік далей працягваць працу ў галіне падлеткавай прозы, ці адмовіцца ад выбранага шляху. Бо з той першай кніжкай, думаецца, ён не толькі атрымаў грунтоўны творчы вопыт, але і пераканаўся, што ў гэтай парафіі будзе надзвычай няпроста...

Крытыка
Некалькі гадоў таму запісаў я ў сшытак чужыя словы, якія спадабаліся мне і як чытачу, і як літаратару.
Словы былі такія: “…з аблокаў пасыпаўся дробны снег. Лес адгукнуўся на яго своеасабліва. Спачатку рэдка і асцярожна пачуліся ціхія, амаль няўлоўныя, шолахі. Здалося, лес ажыў, пачаў асцярожна спрабаваць свае лёгкія: удых-выдых… Пошум гусцеў. Шапацела цяпер ўсюды: і ў хвоях, і ў кустах, і ў траве. Гучней гаманіла апалае лісце. Падсушанае марозам, яно імгненна адгукалася на кожны дотык лёгкіх сняжынак…”

Можна было б цытаваць і іншыя ўрыўкі з твора, у якіх таксама добры гукапіс, дакладная вобразнасць. Можна было б прыводзіць цэлыя раздзелы, якія ствараюць амаль фізічна адчувальныя карціны прыроды: заплюшчы вочы – сярод яе стаіш.

Крытыка
Ася Паплаўская, "Літаратурная Беларусь" (студзень, 2011)

Рэцэнзія на кнігу Валерыя Гапеева "Урокі першага кахання"

Я была б шчыра ўдзячная пісьменніку Валерыю Гапееву, каб ягоная кніга “Урокі першага кахання” выйшла гадоў сем таму. Тады я вучылася ў школе і спасцігала тыя інтэрнэт-тэхналогіі, пра якія досыць падрабязна, кампетэнтна (а галоўнае – зразумела і для школьнікаў, і для дарослых) піша ў сваіх апавяданнях аўтар. Аська (праграма ICQ) ды рознага кшталту форумы (у тым ліку, і гарадскія) тады былі акурат актуальнымі, імі актыўна карысталіся ўсе мае равеснікі. Што да сённяшніх маладзёнаў, то ў іх ужо іншыя пляцоўкі ды праграмы для стасункаў: skype, facebook, Вконтакте, блогі…

Я была б удзячная Валерыю Гапееву не столькі за тое, што ён падрабязна апісаў шляхі і тэхналогіі зносінаў у інтэрнэце, нават падказаў, як можна зарабіць у Сеціве, колькі за тое, што сапрыўды цікавая, сучасная кніга пра і для падлеткаў, якая глыбока разглядае іх псіхалагічныя праблемы, звязаныя з пераходным узростам, напісаная беларусам і па-беларуску! Магчыма, я б зацікавілася сучаснай беларускай літаратурай яшчэ ў школе…

Крытыка
vozvrat.gif (35.68 Kb)Літаратурная творчасць, як і ўсё жывое на зямлі, як зоркі ў Сусвеце – знаходзіцца ў вечным руху, у бесперапынным дынамічным развіцці. Таму і запальваюцца на літаратурнай арбіце ўсё новыя і новыя зоркі, з’яўляюцца ўсё новыя творчыя асобы. А гэта – заўсёды прыемна і радасна. Таму што сэнс нашага жыцця абагачаецца новым пазітыўным патэнцыялам, набывае новы энергетычны зарад святла, цеплыні і душэўнай прыгажосці.
Творчая зорка Івана Дацкевіча загарэлася ў ягоным далёкім юнацтве. Але так ужо склалася ягонае жыццё, што першы зборнік вершаў Іван Трафімавіч выдаў у кастрычніку бягучага года. Называецца ён «Принимаю жизнь, как чудо». І вось не прайшло і месяца, як тое ж самае выдавецтва «Альтэрнатыва» выпускае ў свет другі аўтарскі зборнік паэзіі – «Возвращение».
Па адной ужо назве можна здагадацца, аб чым гэтая кніга, можна нават прадказаць усю праблематычнасць і складанасць жыцця паэта, пакручастасць ягонага лёсу. А гэта і растанне на доўгі час з родным краем (пасля заканчэння Жабінкоўскай семігодкі будучы паэт быў вывезены разам са шматлікімі падлеткамі на Урал), і розныя бясконцыя нягоды на чужыне, і настальгія па мілым сэрцу мясцінам, і надзея ўбачыць іх зноў, і вера ў сябе, свае сілы, і, нарэшче, як узнагарода за ўсе выпрабаванні – вяртанне. Варта падкрэсліць, што гэтае ёмкае слова сапраўды з’яўляецца не толькі літаратурна-майстэрскім абрамленнем, каранаваннем зборніка, але і заключае ў сабе літаральна ўсю прадстаўленую ў ім тэматыку.

Крытыка
Кацярына КРЭЙДЗІЧ,
студэнтка Беларускай дзяржаўнай Акадэміі мастацтваў


Прачытаўшы кнігу Валерыя Гапеева “Урокі першага кахання”, я ўпэўнілася, што яна напісана не толькі пра падлеткаў, а і для падлеткаў. Лічу, што аўтару сапраўды ўдалося даць сапраўдныя “урокі першага кахання” сучаснай моладзі. Гапееў цудоўна раскрывае агульны вобраз і характар сучаснай моладзі праз праблемы пераходнага ўзросту.

Крытыка
(Литературно-критический обзор)

Полесская земля богата на поэтические таланты, но я не буду перечислять их имена, они известны всем. Моя задача иная: обратить внимание на прозу пинских писателей, ибо, наконец-то, и у нас, на пинской земле, появились прозаики, произведения которых вызвали широкий резонанс как в читательских кругах, так и в литературных. Имею в виду произведения Ю.Солоневича, Н.Еленевского, М.Ляшук, В.Гришковца.

Для романа Ю.Солоневича "Зона тени" свойственно максимальное сближение интеллектуально-философских и психологических тенденций. Кстати, это характерная черта национальной литературы конца XX — начала XXI веков: прозы В.Козько, Ю.Станкевича, А.Наварича, Б.Петровича, Т.Бондарь, И.Богдановой, Ф.Сивко, А.Козлова и других писателей, которые в своем творчестве трансформировали хронотопные модели художественного мира Я.Купалы, Я.Коласа, М.Богдановича, своеобразно дополнив их эстетикой постмодернизма и сюрреализма.

 
АСАБІСТАЕ
   
 
Copyright © 2007-2008 Саюз пісьменнікаў Беларусі | Брэсцкае аддзяленне |Сучасная беларуская літаратура  
БЕЛАРУСКАЯ ПЭЗІЯ БЕЛАРУСКАЯ ПРОЗА